కొన్ని ఊసులు ..ఇవాళ.

సముద్రం ఇవాళ
కొత్త కథలు చెప్పాలని
నిర్ణయించుకుంది..
నెల బాలుడు వింటాడని..

ప్రపంచం మూలమూల లా
వసంతోత్సవం జరుపుకుంది
పూలు పూల భాషలో
మెత్తగా కబుర్లు పంపించుకుని
వికాశమేనా అని కుశలాలు
కనుక్కున్నాయి.

నది నిమ్మళంగా
గుప్పెడు గుప్పెడు పూలని
చెట్టు నుంచి రాలిన పూలని
ఏ దేవుడి మొక్కు తీర్చడానికో
మోసుకు వెళుతోంది  భక్తిగా..

ముళ్ల శిలువలు మోసే మొక్కలనీ
ఒదలదు వసంతం ,
చింపిరి బట్టల్లో పాప మోమున
విరిసిన నవ్వులా స్వచ్ఛంగా
మొలుస్తుంది.. పచ్చని పూవు..

తీరాలు రెండూ
ఎప్పటికీ కలుసుకోవు
అయినా ఈ తీరం కి ఆ తీరం
బంధువే..ఊసులు మోసే
పోస్ట్ మాన్ నదీ జలాలే..

2..మరి కొన్ని కబుర్లు..ఇవాళే..

ఋతువులు ఎలా
కబుర్లు పంపుకుంటాయో
వసంతం నెమ్మదించగానే
ధగధగమని ఎండ వెండి లా
మెరుస్తూ ,ఆకాశానికి తంతి
పంపిస్తుంది , మబ్బుల కొండలు
నింపుకొండి జలధారలుతో అని..

వర్షం హర్షాలు నింపుతూ
ధారలుగా కురుస్తుంది
నదీ నదాల అప్పు తీరుస్తూ
మట్టి తడిగా కోటి కోరికల
విత్తుల మొక్కులు
తీరుస్తుంది మొక్కలై.

ఆకు రాలు కాలం తప్పదని
మొక్క చెట్టు అయే క్రమం లోనే
తెలిసినా తన ధర్మం తప్పదు..
ఆకులు రాల్చి విరాగిని లాగా
తన వంతు మోక్షం కోసం
నిరీక్షిస్తుంది తపస్సు చేస్తూ..

గాలిలో తేమ కూడా గడ్డ కట్టే
హిమవంతుని కాలం ఇంతలో
నా వంతు ఇప్పుడు అంటూ
వజవజ వణికిస్తూ..
కాలాలు ముందే అనుకుని
పుట్టిన తోబొట్టువులు ఏమో..

కాలం , గమనం  అనే తల్లి తండ్రులకి.
అవును..అంతే నేమో..
అనంత కాల ప్రవాహం లో
ఎన్నెన్ని ఋతుచక్రాలు..ఎన్నెన్ని
సుఖదుఃఖాలు..
ఎన్నెన్ని కలలు వాస్తవాలు..
ఎన్నెన్ని యుద్దాలు ..మధ్యలో శాంతి కాలాలు..
అంతా కాలం చేసే భ్రమలు.

కాలం మహా మాయా జాలం..

వసంత లక్ష్మి
26 03 2018
కువైట్.

మాటల మూటలు..మరికొన్ని.

కొత్తగా కొనుక్కున్న
డ్రెస్ ఒక్క ఉతుక్కే
వెలిసిపోయినా
చున్నీ రంగుగా మెరుస్తున్నట్టు
పెళ్లి అయిన నూతన వధువు కి
అత్తగారింట్లో ఆరళ్ళు
బాధ పెడుతున్నా
కోరుకున్న వాడి చేతి అండ
ఎంత మురిపెం..

సొంత ఊరి మీద నుంచి
వీచే గాలి లో ఏదో గమ్మత్తు ఉంది
నన్ను ఇంకా చిన్న పిల్లలాగే
గుర్తించి పలకరిస్తుంది..
ఆ వీధి చివరే కదా కొంటె పిల్లాడు
పేరు పెట్టి పిలిచాడు..నా పేరు పెట్టి..
అంత దాకా తెలియనే తెలియదు
నా పేరు లో అంత సంగీతం ఉందని..

దాహం వేసినప్పుడు
చాద తో తోడుకునే
బావి నీళ్లు సాక్షిగా
నేను తోడి పోసుకునే
ఈ యాదులు ఎంత తీయనో..

చదువుకుంటే చాలు
ఈ పరీక్షలు గట్టెక్కితే చాలు
పెద్ద వాళ్ళం అయిపోతాం అని
ఎవరు చెప్పారో..కానీ..
ఎంత పెద్ద అవుతే అన్ని పెద్ద
పరీక్షలు , ప్రశ్నలే కానీ జవాబులు
లేని పరీక్షలు అని ఎవరూ ఎందుకు
చెప్పలేదు..నాకు.

పిల్లలు పుడితే తల్లి తండ్రి
అయిపోతాం అనుకునే అమాయకత్వం
అమ్మా నువ్వు చెప్పిన లెక్క కి ఇది కాదు
జవాబు అని కొడుకు సరి దిద్దినప్పుడే
తెలిసినా , రెక్కలు బాగా విదిలించుకుని
ఎగిరినప్పుడు తెలిసింది నేను ఇంకా
ఒకరికి కూతురినే అని..అమ్మని ఇంకా కాలేదు అని..

జీవితం ఎప్పుడూ నేర్చుకో అంటుంది
కాళ్ల ముందు అగధాలు తవ్వి
దారిలో ఎత్తుగా గోడలు కట్టి
చిన్నప్పుడు ఆడుకున్న తొక్కుడు బిళ్ళ
ఆటల అనుభవం గుర్తు ఉంది కదూ..

బాల్యం ఎప్పటికీ తరగని
ఐసు పుల్ల ..పుల్ల అప్పుడే
తగిలిందా..అయ్యో..ఐస్
రుచి గుర్తు తెచ్చుకుని నెమరువేసుకో
మరో మార్గమే లేదు..
పుల్ల పట్టుకో చేతిలో ..
అదే నీకు దొరికిన జీవితం రేస్లో ప్రయజ్..
అదే నీకు మిగిలే విలువైన కానుక..

జీవితం ఇచ్చేది పుచ్చుకో
ఎక్కువగా అడగక పోయినా
దేవుడి గుడిలో లైను లో
నిలిచుంటే నీకు దొరికే
ప్రసాదం లాగా..జీవితం నీకూ
ఏదో ఇస్తుంది..చాచిన చేతిలో
ఏదో తాయిలం పెడుతుంది.
జీవితం ..ఎంత దయగా ఇస్తుంది..

జీవితానికి  నువ్వు కూడా
ఏదైనా ఇవ్వు మరి..అప్పుడప్పుడు..
ఎప్పుడైనా..అప్పుడప్పుడు అయినా..

వసంత లక్ష్మి
కువైట్
26 03 2018.

రంగు రంగులు

తెలుపా నలుపా
అంటూ రెండు
రంగులు చూపిస్తే
దిక్కులు చూస్తాను నేను

ఏవీ వాటి మధ్య
ఇంద్ర ధనుస్సుల రంగులు
పాపాయి నవ్వులు
పూలల్లో చిందులు

ఆకుల మధ్య
జల్లిడ పట్టిన
వెలుతురు కళ్ళాపులు
పచ్చదనం పురుడు
పోసుకోడానికి తహ తహ లాడుతున్న
భూమి  నెర్రల రంగులు

ఆ కొండల పై
ఆర బోసిన తుది కిరణం
సాక్షిగా చీకటి నలుపు
ఉదయపు తెలుపుకి
తలుపు అని తలుస్తాను .

సముద్రానికి రంగే లేదని
ఆ నింగి దయగా ఒంపిన
రంగే తనది చేసుకుంటుందని
రంగుల ఉనికి , ఆ క్షణానికి
అరువు ఇచ్చిన కోక అని
తెలుసా మరి సముద్రానికి .

ఒక్క రంగు సొంతం
చేసుకుని మిగిలిన రంగులని
ఒంపుకుంటానా ?
ఎప్పటికప్పుడు ఆ కాలానికి
తోచిన, నప్పిన రంగులు
నింపుకునే ప్రకృతే నాకూ ఆదర్శం .

తెలుపా నలుపా
అని నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకండి మరి
ఎన్నడూ !

వసంత లక్ష్మి
కువైట్
26- 02 - 2016 .

చెట్టు కవిత్వం

చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఉంటే విన్నాను
గల గల మని ఆకులూపుతూ
కల కల మని పక్షుల పాటల మోస్తూ
చెరిగి ఎండని జల్లుతూ ,
ముక్కలుముక్కలు గా ఆకాశంను
కత్తిరిస్తూ అచ్చం నా వచనా కవిత్వమల్లె

జల నాడిని పీలుస్తూ
జీవ నాడిని అందిస్తూ
పూలూ ,ఫలాలూ మోస్తూ
గురుత్వాకర్షణ శక్తిని తట్టుకుని
నిటారుగా నిరంతరం
విను వీధితో కబుర్లాడుతూ
చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఉంటే విన్నాను .

వాన చినుకునే ప్రేమిస్తుంది
విరహ వేదన అనుభవిస్తుంది
మబ్బు పట్టిన ఆకాశం
చూసి నిండు హర్షం ప్రకటిస్తుంది .
చినుకు చినుకు అందుకుని
ఇంకా తనివి తీరలేదు అని
తటపటాయిస్తుంది , చిరు గాలి
స్పర్శకే తాను చినుకై నర్తిస్తుంది ,
పదం పదం చిందులేసిన పద్యమే
గుర్తు వస్తుంది ..
చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఉంటే విన్నాను .

నీడ దండిగా అల్లుతుంది
గొడుగు తానై అడ్డుతుంది
సేద తీర్చి కొంటె ఊసులు
చెవిలో అల్లరల్లరిగా ఊదుతుంది ..
ఆటవెలదో మరేదో పద్యమొకటి
నిండుగా నింపి సాగనంపుతుంది ,
చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఉంటే విన్నాను .
చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఈ మాట కూడా
చెప్పింది ..నాలుగు ఆకులు పుట్టించలేని
నీ కవిత్వం ఒక బీడు భూమి అని ..
చెట్టు కవిత్వం చెపుతూ ఉంటే విన్నాను
అవును విన్నాను .నేను .

వసంత లక్ష్మి
11 - 12 - 15 .
విశాఖ పట్నం .. మా ఇంట్లో ..

ఇవాళ్టి వాతావరణం ..

ఇవాళ్టి వాతావరణం ..

నిన్నటి నీలి రంగుని
తూచ్ అంటూ వెనక్కి తీసేసుకుంది ఆకాశం ..
పచ్చి కొట్టిన నేస్తం నుండి రంగు పెంసిలు
వెనక్కి లాకున్నట్టు ..
ఏవో పాత జ్ఞాపకాలు బాధిస్తున్నాయేమో
దిగులుగా మబ్బు రంగు కప్పుకుంది ఆకాశం
నీ దిగులు నాది కాదా అంటూ
సముద్రం కూడా పలచగా ధుఖ ముసుగు
ధరించి ,ప్రశాంతంగా తోడు నిలిచింది నింగికి

వాన ఏవో ముచ్చట్లు చెపుతోంది తీరికగా ..
ఎన్నాళ్ళయిందో కదా ..మనం కలిసి అని
తూర్పు దిక్కువో మరి ఉత్తరం దిక్కువో కథలు
వైనాలుగా వివరిస్తూ ,తమాషాగా చేతులు చాస్తోంది .
ఈ నింగి నేలా ముచ్చట్లు ఎప్పటికి తీరేను ?
అని సూర్య కాంతిని తలుచుకుంటూ
సంధ్య మేలి ముసుగు సవిరించుకుంటోంది ..

ప్రకృతి అంతా సమతుల్యంగా ..
ఆశావహంగా , నిర్మలంగా , నిస్సంకోచంగా ..
ఎంత బాగుందో ? మనం కూడా ......అలా ఉంటే ???

వసంత లక్ష్మి
03 - 11 -15
కువైట్

మరి కొన్ని మాటల మూటలు

చెట్టుకి వేలాడుతూ
చంద్రుడు
చిన్ననాటి ముచ్చట్లు
గుర్తు వచ్చాయేమో..

మబ్బులు అటూ ఇటూ
పరుగులు తీస్తూ
పోస్టుమాన్ ఆట
అడుకుంటున్నాయి..

గాలి ఈలలు వేస్తూ
గోల గోల చేస్తోంది
లాంగ్ బెల్ కొట్టాక
పిల్లల అల్లరి గుర్తు చేస్తూ ..

ఓ మొగ్గ వికసించే
పక్క పూవుని చూసి
అక్క మీద అలిగిన చెల్లి లాగా
మొహం ఎఱ్ఱబరుచుకుంది.

కాలి కింద నలిగే
గడ్డి పూవు తలచింది దయగా
నయమే నాకో ముల్లు
కాపలా లేదు , గులాబీ లాగా ..

మల్లెలు మాట్లాడుకునే మాటలు
ఏముంటాయో ? మాలలుగా
మళ్ళీ కలుసుకుని చెప్పుకుందామా 
లేదా విడిపోయి విడి పూలు గా ఉంటామా  ?

గులాబీలు , చామంతులు
ఎందుకో ఎప్పుడూ కలుసుకోవు
గులాబీ పెళుసు అని
చామంతి ఘనం అని చెప్పుకుంటాయేమో..

మరువం కలిపిన మల్లెమాల
తలలో చేరి పోటీ పడ్డాయి
నువ్వా నేనా గొప్ప పరిమళం అని
మర్నాటికి వాడి పోయి నేల పడ్డాయి.

చంద్రుడి నీల కిరణం
ఒకటి సూటిగా చేరి నీలి
కలువతో చెప్పిన ముచ్చట్లు
ఏవో సరస్సు వింటూనే ఉంది.
రాత్రి అంతా.

ఆకాశం వెండి చీర
ధరించి , చుక్కలుతో
చమ్కీలు కుట్టుకుంది
తెల్లవారేసరికి రాలి పోయాయి ..అయ్యో.

రాత్రి ఆడిన ఆటలు చాలు
ఇక పోయి పడుకో అంటూ చంద్రుడిని
అదిలించి , ధగధగలాడుతూ
పట్టు పంచె సవిరించుకుంటూ సూరీడు.

వసంత లక్ష్మి
ఉబుసుపోక రాసుకున్న మాటలు
విశాఖపట్నం
22 12 2018.

హేమంతం

నా కిటికిలొంచి నాకు చంద్రుడు కనిపించి
కుశలం అడుగుతున్నాడు ..
కింద నల్లటి చీకటి దుప్పటి కప్పుకున్న సముద్రం
పైన పలచటి మబ్బు చీర ధరించి ఆకాశం ..
అమ్మ బోర్లించిన వెండి బువ్వ పళ్ళెం లా చల్లగా చంద్రుడు
అమ్మ ఆరేసిన చీర మీద ఒడియాల్లాగా మిణుకు మిణుకుమంటూ తారలూ ..
సన్నగా మెలి పెడుతూ చెవి అమ్మ కసిరే మాటల్లా కోస్తూ చల్లని రివ్వున ఇంకా చలి గాలి కాని గిలి గాలి ..

శీతా కాలం మరి ఆ చివర ,ఆ వీధి చివరే ఆగింది బిడియంగా ,
ప్రేమ నిండిన పెళ్ళి కూతురి లా మొహం దించుకుని ..
మెల్లగా ,శుభంగా అడుగు పెట్టమ్మా ! అని మరి ఆహ్వానించాలా !!
ఆయత్తమవుతున్నాం ... అందుకే ,చిట్టి చామంతులూ , బొద్దు బంతి పూలూ , ముద్దు ముద్దు రంగుల పూలు ..అలంకరించి ధరిణికి ..

ఆకశాన ఎవరి కబురో అందాలి మరి ఋతువుల రాణి .ఊరికే వస్తుందా?
పిలిస్తే వస్తుందా ? పిలవాలా అసలు ..
గుమ్మం వరకూ వచ్చిన వారికి ఇంకా పిలుపులేమిటి ? అని అశ్రద్ధ చేయకు సుమీ ..మనింటికి వచ్చిన మన పిల్లైనా సరే , ఆహ్వానించాల్సిందే ..

శోభాయమానంగా అలంకరించిన గృహం కాదనుకునే రాణి కలదా ? ఇలపై ..
మన ఇల పై ..

పూల దారి ఏర్పరిచాను , చెట్టు ఆకులు రాల్చి ,ఒత్తున ఆకుల దారీ పరిచింది ..
ఆకుపచ్చని ఆకులూ రంగులద్దుకున్నాయి ..ఈ మహోత్సవం లో
తామూ పాలు పంచుకోవాలని ..
రాలిన ఆకులకే మాత్రం దిగులూ బొగులూ లేదు ..
తమ జీవితం ధన్య మయాయయని ఒక పులకింత తప్ప ..

శీతాకాలం ఆసన్న మవుతోంది , ప్రభూ అని నలు దిశలా ప్రభలు ఎత్తుకున్నట్టు సంధ్యాకాశం రంగుల హంగులు ఆరబోస్తోంది ..

మరి మనం సమాయత్తం అవుదామా ?
ఈ ఆఖరి శిశిర రాత్రి పారవశ్యానికి ?
హేమంత ప్రభువు పంపించిన కానుకలు
స్వాగతిస్తూ చాపుదామా హృదయ గవాక్షాల తలుపులు ?

చంద్రుడు నా కిటికీ ముందు స్థిరంగా నిలిచి
ఇలా ఎన్ని కబుర్లు చెప్పాడో ..ఈ హేమంత చంద్రుడు ..
ఉదయం సూర్యోదయానికి ముందే ..
ఈ సమాగమానికి ..నా హృది అదుపు తప్పిస్తూ
ఈ రాత్రికి మరి సెలవు తీసుకోనా ?