హాపీ హోలీ అందరికీ

ఆకు రాలుస్తున్న చెట్టు కి తెలుసా

చిగురాకుల చికిలింత దాగుందని

నేల రాలిన పూవు కి తెలుసా

కొమ్మ కొమ్మ కీ మరి కొన్ని పూలు

పులకరిస్తూ పలకరిస్తాయి అని

తెలుసు అనుకుంటా

అందుకే యే బెంగా లేదు వాటికి

అయిపోయిన రోజు ,ఘడియ గురించి

మనకే ఎందుకో చింత ?

కాలం రెమ్మకి ప్రతి ఉదయం ఒక పువ్వు

పూస్తుంది ,అదే ఈ రోజు ..

ఆశల మారాకు వేయనీ

రంగు రంగుల పూల జల్లుల

హోలీ జరుపు కుంటున్న ప్రకృతి

ఎన్నెన్ని సందేశాలు ఇస్తుందో ,

మనసున రంగులు మాయనీకు అని

ఎన్ని రంగులు ఉన్నాయో ,ప్రకృతి లో

మనిషి లో అన్ని రకాలు అని ,

యే పువ్వు ,యే మనిషి ఒక్కలా ఉండరు

వైవిధ్యాన్ని ఇష్టపడి గౌరవిస్తే

మనసుకి ఎంత శాంతి ?

రంగుల పండగ చేసుకో ఈ రోజు

మనసులో రంగుల వైవిధ్యం నింపుకో ..

హాపీ హోలీ అందరికీ

The QUEEN మూవీ

నిన్న హై వే ,ఇవాళ మాటినీ ది queen , రెండూ ఆడ పిల్లల దృష్టి లో తీసినవే , రెండిట్లోనూ హీరోయినే హీరో ,అంటే కథకి ప్రాణం ..
నెమ్మదిగా .'.స్లో'  అనిపించినా ఈ సిన్మా కూడా బాగుంది , అందుకే అమ్మాయిలు బయటకి వెళ్ళి చదువుకోవాలి ,అందులో పర దేశం వెళితే ,కొత్త సంస్కృతులు ,కొత్త ఆలోచనలు కి ఆలోచనా పరిధి విశాలాం అవుతుంది ..

ఇంకా మన దేశ సంస్కృతి అంతా ఆడ వారి భుజ స్కంధాల మీదే నిలబెట్టాలి అనుకునే వారు ఈ సిన్మా తప్పకుండా చూడాలి .

ఒక్క సారి ఆడ పిల్ల ,పరిధి పెరిగి , కూపస్థ మండూకం లాంటి తన ప్రపంచం లోంచి బయటకి వచ్చి, నలు దెశలా చూసి ,తన దృష్టి విశాలం చేసుకుంది అంటే ,ఈ మగ వారు ,వారి ముందు నిలవలేరు ,ఆమె ని అందుకే నాలుగు గోడల మధ్య బంధించారు ,ఇంత కాలం ..

నాలుగు గోడల ని భేధించుకుని ,వెలుగు లోకి వస్తున్నారు అమ్మాయిలు, వారికి కావల్సింది ఏమిటొ వారికి స్పష్టం గా తెలుసు వారికి ..ఇంకా మగవాడు చెప్పినట్టు ,నాకే తెలుసుస్ అన్నీ అంటే వినే రోజులు పోయాయి ..

కల్చరల్ షాక్ అంటారు అలాంటిది ,తగులుతోంది అబ్బాయిలకి ,వంట వండదు , పిల్లలల్ని చూడమ్మంటుంది, గిన్నెలు తోమ మంటుంది ..అవును ..అంటుంది ..

ఇద్దరూ ఉద్యోగాలు చేస్తున్నప్పుడు ,పని షేరింగ్ తప్పదు ,వంట రాని అబ్బయిల లాగా ,వంట రాని అమ్మాయిలూ ఉంటారు ,

అన్నిటికీ సి్ద్ధ పడండి .
స్పెషల్లి ఆడ మగ స్నేహం అంటే ఒక్కటే ఆలోచించే కుసంస్కారం పోవాలి , ఒక ఆడ ,ఒక మగ రూం షేర్ చేసుకుని ఉంటారు ..చాలా చోట్ళ హాస్టెల్స్ లో , బయట దేశాల లో ఇది మామూలు ,ఆమె పెర్మిషం లేకుండా అబ్బాయి ఆమె పై చేయి కూడా వేయడు ..

అదే పనిగా ,ఎప్పుడూ ఆడ వారినే చూడనట్టు అలా తినేసాలా చూడరు ..ఇవన్ని మనం ఎప్పటికి నేర్చుకుంటామొ ?

ఆడవారిని ,దేవత అని కొలవడం కాదు ,మామూలు మనిషి గా సమానం గా చూడండి ..అంతే చాలు .
నువ్వీపని చేయలేవు ,నీ వల్ల కాదు అనే ప్రపంచం నుండి ,ఒంటరి తల్లి , పది మందిలో డాంసులు లు చేసి ,కుటుంబాన్ని పోషించే మరో యువతి , సునామీ లో సర్వస్వం పోగుట్టుకున్న ఒక యువకూడు , గిటార్ వాయించే ఒక బ్లాక్ , మరో చిత్ర కారుడు ..వీరందరి పరిచయం తో జీవితాన్ని తనకు తాను ,ఎవరి వెనక్కి లాగే మాటలు లేకుండా ,ఎలా జీవించాలొ తెలుసుకుని ,నవ ఉత్శాహం తో ,జవ జీవాలు నింపుకుని ,సంపూర్ణ యువతి గా , తిరిగి వచ్చి ,నువ్వు నన్న పెళ్ళి  కి ఒక్క రోజు ముందు ,వద్దు  ...అని తిరస్కరించి ఎంత మేలు చేసావో అంటూ ఆ విజయ్ కి ఒక హగ్ ఇచ్చేంత ..ఎదిగి పోతుంది ..

చప్పట్లు , చప్పట్లు ..తాళి యాం ..తాళియాం ..

ఇది ద QUEEN మూవీ

హైవే .

హై వే ,,ఏడు గంటల షో చూసి వచ్చి ,అన్నం తిని కూర్చున్నాను ,
నా మనసు మటుకు , పెద్ద పెద్ద కళ్ళ ల్లో ,తన లోని బాధని ,భావాలని చూపించిన ఆలియా భట్ చుట్టు తిరుగు తోంది ఇంకా ..
గొప్పింటి అమ్మాయి , దుండగులు ఎత్తుకు పోతారు ,అయినా బెంగ ,భయం లేదే ? ఈ అమ్మాయికి ? ఎందుకని ? అనుకునే లోపల ,తన లో గూడు కట్టుకున్న గుబులు,చీదర ,నాలుగు గోడల మధ్య ఊపిరి ఆడని తనం ..అంతా చెపుతుంది ..
మనసు బరువెక్కుతుంది , ఇల్లు అంటే ,సుఖం గా సురక్షితం గా ఉండే నాలుగు గోడల ప్రదేశం ,కానీ ఆమెకి తన ఇంట్లో ఊపిరి ఆడదు , ఇంకా ఆ ఊపిరి ఆడని తనం లో ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతూ ,తన ని తాను బయట పడేసుకోవాలని కోరిక ,ఇంకా వీడని పసితనం ...
రేపటికి పెళ్ళి అంటూ చేసి ,మరొక మగవాడి తో పంపిచేస్తున్నారు ,మగవాడు అంటే ఇంకా భయం ,చీదర,హుష్ హుష్ అంటూ ఆమె లోని సర్వ శక్తులని అణిచేస్తున్న నాలుగు గోడల ల ఇరుకు నించి బయట పడాలని ,ఊపిరి పీల్చుకోవాలని , స్వచ్చమైన ఆరు బయల గాలి పీల్చాలని ఒక్క కోరిక కోరింది ..ఆ కాబోయే భర్త ని ..
మనకి ఇది సేఫ్ కాదు , ఇలా మనం రాకూడదు ,మనం వెనక్కి వెళిపోదాం అనే మగడు ..మగవాడు ..ఆమె కి ఇంక ముందు ముందు రక్షణ ఇచ్చే మగవాడు ..
ఒక్కసారి ,ఇంకొంచం దూరం అంటూ గుండెల నిండా స్వేచా వాయువలు పీల్చుకోవాలని , నవ వధువు గా ,మరు రోజు మారిపోయే ఆమె ..గుండె ల చప్పుడు ఎంత మంది మగ వారు విన గలిగారు ? మనసుతో ??
పిచ్చ్హా ? పొగరా ? తిరుగు బాట ? అంటూ కంగారు పడని మగ వారు ఎంత మంది ?
తను పుట్టి ,పెరిగిన ఇల్లు, తన వారు ,తన స్నేహితులు ,తన పుస్తకాలు ,తన ఇంటి పేరు ,తన గతం అన్నీ వదులు కుని ,నీ చిటికెన వేలు పట్టుకుని ఏ ధైర్యం తో ఆమె వస్తోంది ,నీ వెంట ?
ఆలోచించారా మగ వారూ ?? నవ వరులూ ??
మొరటు భాష ,వేషం , అను క్షణం ఎవరో వెనక వచ్చి పట్టుకుంటారు అని భయం ,తొట్రు పాటు , వేట లో వేటాడ బడుతున్న అనాగరిక వాంచలు , ప్రాణాలు అర చేతిలో పట్టుకుని ,పరుగులు ,ఆ ప్రాణాలు కి విలువెంత ? ఆ ప్రాణి అసలు ఈ భూమి మీద ఏ మూల బ్రతుకుతున్నాడు ? ఇన్నాళ్ళూ ? ఈ దేశం లో ఒక మనిషేనా ?
ఐతే అంత క్రోధం ఎందుకు ? అంత తెగింపు ఎందుకు ? ఎక్కడకీ ఆ రోడ్డు ప్రయాణం ?
ఏ అంచు లకి ? దేశ సరిహద్దులు లేని ..కొత్త ప్రపంచాని కా ?
దేశం ,అధికారం తొంగి చూడని సరిహద్దు ఉంటుందా ?
ఎన్ని హిమ మయ కొండలు ,ఎన్ని నదులు , ఎన్ని లోయలు దాటినా ,గొప్ప వారి చేతిలొ రక్షక బంటులు లేని దేశం ఉంటుందా ?
ఏదీ ఆ కలల ప్రపంచం ?? ఆ కొండ పై ,నాకొక ఇల్లు ,నా భర్త కి వండి పెట్టుకుని ,ఇంటి పనులు చేసుకుంటూ , ఇలాంటి కలలు ఒక గొప్పింటి అమ్మాయి ఎందుకు ? కంటొంది ?
మరీ మన చెవిలో పువ్వులు పెట్టి శుద్ధ్ రొమాంటిక్ , మాది వేరు అనే ప్రేమ కథ ఏనా ? ఏమిటి ? అని మధ్యలో ..కాస్త తొందరింత ..

కాదు ,సుమా కాదు ..

ఒక అమ్మాయి మది లో వెలిగే కలలు కి ఎన్నెన్ని రంగులు ,రూపాలో ?
ఎవరో ఒకరితో ముడి వేసి ,ఇంక అతని తో బ్రతుకు అంటె ..ఆ కలలు ఎలా చిద్రం అయిపోతాయో ? మీకు తెలుసా అసలు పెద్దలు ??

సాఫ్ట్ వేర్ , హార్డ్ వేర్ , బాంక్ అకౌంట్ , ఫ్లాట్ ,కారు ...ఇవి కాకుండా ఇంకా ఏం కావాలి ? మిగిలినవన్నీ ఉత్త సిల్లి కలల ప్రపంచం ..అమ్మాయి కలలన్ని పెల్ళి అవగానే మూట కట్టి అటక మీదకో ,సముద్రం లోకో విసిరేయాలి ,పలక మీద కొత్త అక్షరాలు రాయాలి ,పాత వన్నీ ఉమ్ము వేసి తుడిచేయ్ అమ్మాయ్ ..తుడిచేయ్ ..

అలియా భట్ నీకు నా అభినందన్లు ..
ఎందరి వో కలలు మూట కట్టి ,నీ తో ఆ చల్లని కొండల మీద ఎగరేసావు ..గాలిలో పూల రె్క్క లా ఎగిరాయి ,ఆ కల లు ..వచ్చి సీతాకోక చిలక ల్లాగా ,వచ్చి కూర్చుంటాయి ..అమ్మాయిల భుజాల పై ..

ఆ హైవే మలుపులు ,తిరుగుతూ ,గుప్పెళ్ళ ల్లో ఆకు పచ్చదనంం , నదుల ఉధృతి , మేక ల మెల్ల ని నడక లు , ఎత్తు గా మరింత ఎత్తుగా పెరిగిన ఆ తెల్లని ని హిమాలయాల అంచున ఒదిగి పోయిన దారులు , దారి పక్కన కబుర్లు చెప్పే చెట్టు మోడు , తెల్లని పూలాల తో సంభాషించే మొక్క లు ,దారి ప్ర క్క , చాయ్ దుకాణాలు వారి పాటలు అవి కూడా సిన్మా లో పాత్రలే ..

ఆ ముఖం లేని , దుండగులు గురించి మనం ఎందుకు ఒక కన్నీటి బొట్టు రాలుస్తాం ?
అదీ హైవే ..తప్పక చూడండి ..అది ఒక అనుభవం ..

నవ్వు ..పువ్వు

జీవితం ..పిల్లాడి చేతిలో తాయిలం లాంటిది ..

నీ చేతిలో ది నీకు నచ్చదు ..

వాడి చేతిలో దే కావాలి అని ఏడుస్తావు ..

పెద్ద వాడివి వి కదా ,లోలోపల

ఈ లోపల నీ చేతిలో తాయిలం

రుచి కోల్ఫోతుంది ..లేదా కాకి ఎత్తుకు పోతుంది

అవతలవాడి చేతిలో ఏముందో ,ఎందుకు నీ చింత ..

పువ్వు ఎలా వికసిస్తుంది ?

ఎక్కడినించి ఎరువు తెచ్చుకుంటుంది ఆ రంగు ? ఆ హంగు ?

భూసారం నించే ..వెలుతురు నించే ..

అందరికీ సమానం గా ఉండే ఆ వనరులు నించే

నాకు ఏదో లేదు అని ఎన్నడూ నివేదించదు ..

మరిన్ని రంగులు ..మరిన్ని అందాలు ఇమ్మని ఎన్నడూ

ప్రార్ధించదు .. ఉన్న అందాల తోనే వికసిస్తూ

ఆకర్షిస్తూ ..పూజ కో ,పూల జడ కో ,మెత్తని మట్టి నేల పై నో 

నా చివరి పయనం అంటూ అట్టే శషభిషలూ లేవు ..

తన పని తాను నిమ్మళం గా ..పుష్పిస్తూ ..

ఎంత గొప్ప జీవన సౌందర్యం ?

దాచుకుంది ఆ పూవు ..ఈ పూవు ..

మెత్తని రేకలు , వాటి పై పుప్పొడి ..

ఆకు పచ్చటి ఆకుల ఒడి లో పరవసించిన

బాల్యం లాంటి పూవు ..

ఎంత అందమైన చక్కలగిలి నవ్వు లాంటి పూవు ..

సూర్యుడి కిరణాలని ఎన్ని రంగులు గా

పరావర్తనం చేస్తుంది ? అవలీల గా ..

మనకెందుకో మరి నవ్వు పూవు పూయదు ?

కాళ్ళు బురదలో చిక్కుకుని లేవే ?

ఐనా కమలం లేదూ ,బుద్ధి నేర్పడానికి ..

చక్కగా అమరిక కలిగిన వారమే అయినా

నవ్వు కోల్ఫోయిన బుద్ధి మాంద్యులం ..

అమ్మ ,నాన్న ఇంకా ఏదో అమర్చి పెట్ట లేదు అని

నిరంతరం నొసలు చిట్లించి ,ఎద ని కుంగదీస్తూ

నవ్వు పువ్వు ని నిర్దాక్షిణ్యం గా నలిపి నలిపి

అబ్బ ఎంత మూర్ఖులం ..ఎంత నిర్దాక్షిణ్యత ?

ఏ మట్టి లో పుట్టాం ? పూవు పుష్పించిన మట్టి లోనే ! ?

పూవు చేతిలో పడింది ఈ రోజు ..

అవును ,అలా నడిచి వెళుతూ ఉంటే ,నీ చేతిలో ఎక్కడినించో

ఒక పూవు పడింది ,జోడించిన నీ చేతిలో

నవ్వుకుంటావో , పూవు నేల పై విడిచేస్తావో ..మరి నీ ఇష్టం ..

నవ్వు ..పువ్వు ..నీ లోనే ..

అవును పుస్పిస్తాయి ..నీ లోనే ..

అరకు లోయ

అరకు లోయలో కూలిన శిఖరమ్.. 
అనంత గిరి లో పండిన కాఫీ బెర్రీలు 
సువిశాలమయిన మైదానాలు 
ఇక చాలు లెమ్మని ,భూమి 
పైకి లేచి, తూర్పు కనుమలు గా 
విస్తరించింది, అరకు ఆ కొండల లో 
పూసిన ఓ అడవి పువ్వు. 

అలుపెరగని కొండ దారులు 
మెలికలు తిరిగే నది కి పోటి యా ?
ఏ మలుపులో  ఏ అందం కి 
మూర్చపోతామో , జాగ్రత్త .. 
ఒక కోణం లో అడవి దట్టం గా 
సూర్యుడి వెలుగు కి చెక్ చెపుతూ 
మరో కోణం, మరో కొండ దాటి మరో 
మలుపు తిరిగితే పచ్చగా పరుచుకున్న 
ఏటవాలు వ్యవసాయం, 
కొప్పున ఒక అడవి పువ్వు, 
చుట్టూ కట్టిన ఒకే చెంగావి చీర 
మెరిసే కళ్ళు, స్వచమైన గుండె 
ఆ అడవి కన్య మేకప్పు .. 
వీపు మీద  బరువు తో ,వడి వడి గా 
అడుగులు, మన వాహనం రొప్పుతూ .. 


కళ్ళు అందాలు చూసి చూసి ,చుట్టూ 
హృదయం విచ్చుకుంటుంది .. 
ఒళ్ళు తేలిపోతూ , అవును గాలి కొండ 
మీద ఆగి, కాసేపు మనమూ నిజం గా 
మేఘాల మధ్య తేలి పొవచ్చు. 
అప్పుడప్పుడు దయ తలిచి 
నాలుగు అక్షింతలు వేసే పెద్ద వాళ్ళ లాగా 
గబగబా నాలుగు వర్షం చినుకులో 
ఇంకా ఎక్కువ ప్రేమ మన మీద ఉంటె 
దబ దబ పెద్ద వర్షమో కురిసి, తడిపి 
జీవితం అంటే ఇదే, ఏ భయమూ, భక్తీ లేని 
పారవస్యం , ఏ ఆలోచన లేని 
నిశ్చింత ,ఆ కొండ మనకి ఒక 
నిశ్చల స్థితి కి తీసుకు వెళుతుంది ,,
ఇంకొంచం పైకి వెళితే , చుక్కలు 
అందుతాయేమో , ఇంకా పైకి వెళదాం 
అంటూ వెర్రి ఆవేశం, వెర్రి నమ్మకం .. 

అదే గాలి కొండ .. 
అరకు కి ఒక పదిహేను ఇరవై కిలోమీటర్ల 
దూరం లో ఉంటుంది ఈ గాలి కొండ . 
అన్నిటికన్నా ఎత్తయిన కొండ ఇది 
అరకు కి వెళ్ళే దారిలో ... 


ఇంకా చాపరాయి.. 
ఘరులు గిరుల పై నించి ,
అమ్మా మేము ఆడుకుని వస్తాం అంటూ 
అల్లరి చిల్లర గా పరుగులు తీస్తూ ,ఉరకలు వేసే 
పిల్లల ఆట పాటలు గుర్తు చేస్తాయి ..
సర్రున జారే జారుడు బల్ల మీద పిల్లలు .
నీటి తో పాటూ ..జారుతూ ..
నేను ..అమ్మని ..నిశ్చలం గా ఒడ్డున 
నా లో పసితనం ఎప్పుడు అమ్మ తనం గా 
మారిందో ..ఏమో ....

అరకు ఎన్ని సార్లు వెళ్ళామో ..
మొట్ట మొదటి సారి , నిష్పూచీ యవ్వనం లో ,
పరుగులు తీస్తూ ్వాన లో తడుస్తూ , కొండలని 
ఎక్కేయ గలం అనే అమేయమైన గుండెలు నిండా 
ధైర్యం అప్పుడు ..పాటలు ..మాటలు ..పాటలు ..
అన్ని కలగలిపి .ఒక సంగీతం నిండింది మాలో 
ఇప్పుడు జీవన సంగీతం కదా ..అది మాలో .. 

ఒకటా రెండా ..ఎన్నో ఎన్నెన్నొ ..
జడి వాన లో కురుస్తున్నాయి . 
వాన వెలిసాక మరి కొన్ని ..

సైట్ థిరెసా హై స్కూలు

ఏలూరు విజ విహార్ సెంటెర్ తెలియని వారెవరు ? ఇప్పుడుందో ,లేదో ,మరి .విజా విహార్ లో మినపట్టు మా 

ఇంట్లో అందరికీ ..భలే ఇష్టం..చుట్టాలు వస్తే , ఇంటిల్లిపాదికీ ఒక రోజు ,విజా విహార్ లో మినపట్టు తినిపించడం 

మా ఇంటి ఆనవాయితీ అయిపోయింది ..

ఒక పక్క అశొక్ నగర్ రోడ్డు ,మరో ప్రక్కా ఇంకం టాక్స్ ఆఫీసు రోడ్డు , తిన్నగా రా రా పేట ( రామచంద్ర 


రావు పేట ) కి దారి తీస్తున్న జంక్షం లో మరో నాలుగో వైపు దారి తీస్తే ,ఒక దరి ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి , మరీ అంత 

గొప్ప ,ఘన చరిత్ర లేదు లెండి ..


ఆ ఆసుపత్రి ఎదురుగా మా స్కూలు ..సైట్ థిరెసా హై స్కూలు ...ఆడపిల్లల బడి ..


ఆరో తరగతి మొదలు ..డిగ్రీ వరకూ అక్కడే ..అంటే షుమారు పదేళ్ళు నా జీవితం లో గడిచిన ప్రదేశం అది 

..చదువు ,బుద్దులు , స్నేహాలు , ఆరాధనలు , ఆరాటాలు ,నేర్పించిన బడి అది ..


సిమెంటు రంగు భవనాలు , మూడు వైపులా ,మూడు అంతస్తుల భవనాలు , పెద్ద గోడ , బడి ఆవరణ చుట్టూ , 

విశలమైన మైదానం ,దారి కిరు వైపులా గానుగ చెట్లు ,ఆ పూలు నేల మీద రాలితే ,అవి నేల కనిపించనత దట్టం 

గా పూల తివాసీ పరిచేవి ..

ఆ పూలు ని చేతులతో మలుస్తూ ..బడి మధ్య లో ఇచ్చే ఇంటెర్వల్ లో ..పేర్లు రాసుకోవడం ఒక జ్నాపకం ..


ఇంకా నాలుగు గడులు మట్టి లో గీసుకుని ఉప్పు ఆట ఆడ్డం మరో బాల్య స్మృతి ..

అందరి కన్నా ముందు గేట్లు తెరిచే సమయానికి ఉండి, గేట్లు తెరిపించి , నల్ల బోర్డు మీద ' థాట్ ఫర్ టుడే 'అని 

ఒక మంచి మాట ఏదైనా వ్రాయడం నాదే బాధ్యత ..ముందు అందుకే వెళ్ళడం ..ఇండియం ఎక్ష్ప్రెస్స్ వార్తా పతిక ( 
దిన ) నుండి కాపి ..ఇప్పట్లొ దీనినే కాపి అండ్ పేస్ట్ అంటారు కదా ..

విమలా టీచర్ ..అనే తిట్లు పాటల్లా గా ..

దయ్యాలు ,పిశచాలు ..అంటూ శుభ్రమైన ఆంగ్ల భాష లో తిట్లు ..


ఫిష్ మార్కెట్ ..సరే సరి ...అది మామూలు పర్యాయ పదం మాకోసం ..

నిర్మలా టీచర్ ..ఇంగ్లిష్ టీచర్ ..' వెం ఐ వస్ డూయింగ్ మై బీ ఎడ్ ' తో మొదలు అయేవి ..ఆమె పా్ఠాలు ..

ఆవిడ అంటే నాకు ఆరాధన ..అప్పట్లో ..వీలు అయినప్పుడు అలా ..ఒక గులాబి పువ్వు ఇచ్చేదాన్ని ..

లీనా టీచర్ సైంస్ కి , గిరి వర రాజ కుమారి మాథ్స్ కి ..

అందరూ లీలగా కాదు ,కాదు ..బాగా గుర్తు ఉన్నారు ..

చాలా ఆప్యాయం గా , చూసుకుని ,చక్కని చదువు సంధ్యలు నేర్పించారు మాకు ..

నాగ మణి టీచర్, తెలుగు టీచర్ .. రాధామణి అన్నా నాకు ప్రత్యేక అభిమానం ..

ఆవిడే నన్ను ఈ బడిలొ వేసారు ..ఆరో తరగతి లో ..

కాంసెర్ అనే వ్యాధి అని తెలిసి , ఏది రాకూడదు అనుకున్నానో అదే వచ్చింది అనే బాధ తో ..గుండె ఆగి 

పోయారు అని తెలిసిన రోజు ..ఎంత బాధ కలిగిందో ..

రాగయుక్తం గా పద్యం చదివి , ప్రతి పదార్ధం చెపితే ఆమె ..పది కి పది మర్కులు పడిపోతాయని ఇంక గారంటీ .. 

అంత గొప్ప టీచర్ ఆవిడ ..

సంగీతం మాస్టరు ,డాంసు మాస్టారు ..కోరాడ గారు .. అందరూ ..మాకు సంగీత నృత్యాలు చెప్పడానికి 

ప్రయత్నించేరు ...పార్వతి టీచర్ ..ఆవిడ మంచి నాట్యం నేర్పించేవారు ..

స్కూల్ ఫీస్ సమ్వ్త్సరానికి ..ముప్పై నలభై రూపాయలు ..అంతే ..



ఎనిమిదొ తరగతి లో మద్రాసు ,తిరుపతి , కి విజ్నాన యాత్ర కి తీసుకు వెళ్ళేరు .. ఒక ప్రైవేట్ బస్ ..రావల్సిన 

సమయం కంటే ...ఆలెసం గా రావడం ...తర్వాత ..మా పిల్లలల కల కలం ..హడావిడి . ఆ సరదా యత్ర అంతా 

ఇంకా గుర్తే నాకు ..

బడి అంటే ఉత్సాహం ...టీచర్లు అంటే భయ భక్తులు , ప్రేమ ,ఆరాధన ..

స్నేహితురాళ్ల తో మైత్రి , కబుర్ల కోలాహలం ..

అన్నీ వేడుక లా తోస్తున్నాయి ఇప్పుడు ..

మేము చదివన ఈ బడి ..ప్లాటినం జుబిలీ ..అంటే 75 ఏళ్ళ పండగ చేసుకుంటొం దిట ..వచ్చే నెల 7 న ..

నేను అక్కడ ఉంటే తప్పకుండా వెళ్ళి ఉండే దాన్ని ..

ఎందుకో మరి , ఇన్ని సార్లు ఏలూరు వెళ్ళినా ఎప్పుడూ మా స్కూల్ కి వెళ్ళ లేదు ..

అంతటి అనుబంధం ఉన్నా ..ఎందుకని మేము వెళ్ళ లేదు అని ఇప్పుడు అనిపిస్తోంది ..

అందరూ మారి పోయారు , మనలని గుర్తు పట్టే వారు లేరని ?? ఒక భావంం ఏమో ?

మా అత్తగారు కూడా ఇదే బడి లో మాథ్స్ టీచర్ గా చేసి రిటైర్ అయ్యారు .. 

మా ఆడపడుచు నేను ..ఇదే బడి , ఇక్కడే మా స్నేహం కి ఆరంభం ..

చదువు ,సంస్కారం . విద్య బుద్దులు నేర్పిన మా బడి కి ..

అభినందనలు ..శుభాభినందనలు ..

పిల్లలు మారి పోతారు , టీచర్లు విశ్రిిస్తూ ఉంటారు ..

కానీ ..చదువు ని నేర్పే ఆ బడి ఆవరణ లో విద్యా కుసుమాలు మటుకు ఇంకా అలా వికసిస్తూనే ఉంటాయి ..


ఆ విద్య వనంం లో మరిని సుమాలు ,నిరంతరం ..తరంం తరం వికసించాలని 

మనస్ఫూర్తిగా ఆకాంక్షిస్తూ ...వసంత లక్ష్మి .పి.

ఆక్రమించుకో నీ స్థానం ని ..

రెండు దేశాల మధ్య యుద్ధమా ??
పదండి ...స్త్రీలని అగౌరవ పరుచుదాం ..
రెండు జాతుల మధ్య పగలు ,ప్రతీకారాలా ??
అందరు కలిసి ఉమ్మడిగా ఇరు వేపులా మహిళలు ,పసి పిల్లలైనా సరే
వదొలుద్దు ..వివస్త్రలని చేసి...
రెండు మతాల మధ్య హోరా హోరీ
అగ్ని కీలలు రగిలాయా ??
మూల మూల దాక్కున్న ఆడ వారిని లాక్కు రండి ..
వారిని మగ ప్రతాపానికి బలి చేయండి ..మీసాలు మెలి తిప్పండి ..
స్త్రీలు ,పసి పిల్లలు ..
వీరే ..ప్రతి యుద్ధం , మత కలహాలు , కుల తగాదాలు , వర్గ పోరాటాలు
కి బలి పశువులు ..
మేం మిమ్మల్ని రక్షిస్తాం ..మేం మిమ్మల్ని కాపాడే మగ మహరాజులం ..
మీరు సన్నజాజి తీగలు ,మీరు అబల లు అంటూ నమ్మించి
మీలో మీరు కలహ పడి , వీధి కెక్కి మమ్మల్ని ఎందుకు
వీధి లోకి లాగి , మా మీద చూపిస్తారు ప్రతాపం ?

గొర్రె కసాయి వాడిని నమ్మినట్టు ..
అమ్మా ,చెల్లి ,చెలి , పాపా ..ఇంక చాలు
ఎవరినీ నమ్మకు ..
ఆవులా నంగిలా , ప్రశాంతం గా ఉన్న ఈ మగ పుంగవుడేనా
ఈ రగుల్తున్న అగ్ని కీలల మధ్య ,
మీద పడే పులిలా మారి పోయాడు ..
మన ప్రక్కింటి మావయ్య ,కదూ ..
ఇదేమిటి ఇలా చేస్తున్నాడు ? నీ కులం వేరు,
నీ మతం వేరు ..అంటూ నన్ను ఆక్రమిస్తున్నాడు ..

నా నేరం ఏమిటి ?
అంతా నాశనం అయి పోయింది ..
కాలిపోయిన ఇళ్లకి ఇంత , విరిగిన అవయవాలకి ఇంత అంటూ ప్రకటించేరు ..
ఇంక ఆ హోమం లో ఆహుతయిన మగ వారికి లక్ష లు
నా మానం ..అంటూ నేను ముందుకి వచ్చి ఎన్నడూ
ప్రకటించను అని వారందరికీ తెలుసు .

ఎన్నాళ్ళు ..ఎన్నేళ్ళు ??
ఎన్ని శతాబ్దాలు ? ఎన్ని తరాలు ?
రాణి పద్మిని కాలం నుండి ..ఈ నాటి వరకూ .
ఇదే చరిత్ర ..మానవులు అంటే మగ వాడు ..
ఆడ వారి మీదే వారి ప్రతాపం ..

తిరగ బడు ,నోరు విప్పు ..
నిశ్శబ్దం ఇంక నీ భాష కారాదు ..
అమ్మో ! లేచింది అంటూ ..వెక్కిరిస్తారు ,
అవహేళన చేస్తారు , బరి తెగించింది అంటారు..
నీ భాష మర్యాద కరం గా లేదు అంటారు ..
చరిత్ర తిరగ రాసి ..
స్త్రీ ల స్థానం ..ఈ భూమి మీద ..
ఆక్రమించుకో ..ఆక్రమించుకో నీ స్థానం ని ..